Trinitate Plazan aukeratutako lekua

Asteazkenean, Donostiako Trinitate plazari buruzko hitzaldi bat jaso genuen honi buruz gehiago jakiteko eta egingo dugun proiektuak errealismo gehiago izan dezan. Bertan ikusi ahal izan genuen plazak dagoeneko hasieran zuen esentzia zeharo galdu duela egin diren aldaketa guztien ondorioz.

Hitzaldiaren ostean, bertako leku baten aukeraketa egiteko bidali ziguten, beranduago egingo dugun proiektu baterako. Proiektu horretan aukeratutako lekuan interbentzio bat egin beharko dugu. Hona hemen aukeratutako txoko posibleak:

• Bolatokia.  Ez dut uste arkitektonikoki hain garrantzitsua den plaza hau Orixe ikastolako aldagelak jartzeko eta materiala gordetzeko leku aproposa denik.

• Trinitate plaza eta San Telmo lotzen dituen kalea. Leku hau Trinitate plazaren barruan dago, nahiz ezkutua dagoela dirudien eta asko erabiltzen ez den. Honen erabilpena sustatzeko interbentzio bat egin beharko litzateke bertan.

• Plazara sarrera. Komunak edo aldeetan dauden jatetxeak plazaren parte dira. Plazako txoko hau dagoeneko asko hondatu denez, ez dut uste proiektua egiteko leku txarra izango zenik.

Green Roofs

Atzo “Green Roof” edo teilatu berdeei buruzko hitzaldi bat jaso genuen Daniel Roehren eskutik, Vancouverren dagoen British Columbiako Arkitektura eta Arkitektura Paisajista unibertsitateko irakaslea dena. Danielek teilatu mota hauen eta, orokorrean, arkitektura jasangarriaren garrantzia azpimarratu zigun. 

Teilatu berdeetan zentratuz, bi motatakoak zeudela esan zigun: estentsiboak eta intentsiboak.

Teilatu hauek euri ura aprobetxatzea ahalbidetzen dute eta, jasangarriak izatekotan, ez dute ureztatzeko uraren beharrik, izan ere depositu batean metatutako ura erabiltzen dute horretarako. Estetikoak izateaz aparte, ekologikoki funtzionaltasun handia dute ere. Hona hemen sistema mota honek dakartzan zenbait abantaila:

• Landare eta animalientzako habitata sortzen du.
• Airearen kalitatea eta mikroklimak hobetzen ditu.
• Espazio sozial eta publiko irekiak ahalbidetzen ditu.
• Beroketa globala murrizten du.

Teilatu mota hauek jasangarriak izango dira, Daniel Roehrek esan zuen bezela, autosufizienteak badira soilik. Horren ildotik Vancouverren egindako instalakuntza batzuei buruz hitz egin zigun. Instalakuntza hauetan edangarria zen ura erabiltzen zuten urmael moduko batzuk egiteko. Bestalde, Manhattan hiriari buruz ere hitz egin zigun, uholdeak ekidin eta ura aprobetxatzeko sistema hauek asko aplikatzen direla aipatuz. 

Amaitzeko, jasangarria den arkitektura geroz eta pisu gehiago hartzen ari dela esan beharra dago eta Danielen ustez, sistema hau leku guztietan aplikatu beharko zen. Baina noski, lekua lehenago oso ondo ulertu behar da: bertako klima, euri jarioa eta beste faktore asko aztertu. Eta esan beharra dago sistema hau ez dela bakarrik teilatuetan aplikatzen, lurrean edo paretetan ezarri ohi da ere askotan hurrengo irudian ikusi dezakegun bezala.

Daniel Roehr irakaslearen hitzaldia interesgarria zein arina iruditu zait eta gauza berri asko ikasi ahal izan ditut. Ondoren “Green Roof” delakoaren zenbait adibide eta irudi uzten dizkizuet.

Dikotomia

Klasean planteatutako hurrengo ariketa dikotomiarekin du zerikusia. Dikotomia osotasun moduan hartu den zerbait bi zati bereizi, aurkako eta osagarrietan banatzearen ondorioa da. Klase orduan zenbait hitz bikote atera dira eta hauetatik bat aukeratu eta maketa baten bitartez irudikatu behar izan dugu. Nire aukeraketan zenbait dikotomia batzen dira: zuria-beltza eta sinpletasuna-konplexutasuna.

Alde batetik, esan beharra dago dena ez dela beltza ala zuria, tartean milaka gris tonu ezberdin daude. Eta honek ez du bakarrik koloreekin balio, gauzak ikusteko moduarekin erabili daiteke ere.

Bestalde, sinpletasunaren eta konplexutasunaren arteko dikotomia dago. Dikotomia hau pentsatzeko moduan argi ikus daiteke: pentsamendu sinpleak lortu nahi dugunera bideratzen gaitu, buelta gehiegi eman gabe. Aukera hau ondo dago gauza askotarako, nahiz eta bidean milaka posibilitate eta aukera uzten dituen alde batera. Pentsamendu konplexuak, ordea, galdera multzo batetik pasarazten gaitu eta ideia eta aukera berriak ekar ditzake hasieran planteatutakoa askatzeko orduan. 

Planteamendu hau arkitektura arlora pasa dezakegu, izan ere, eta aurreko sarrera batean esan nuen moduan, arkitektura konplexutasuna ulertzean datza.

Beraz, bi dikotomia hauek ondorengo moduan irudikatu ditut maketa baten bitartez. Beltza eta zuriaren dikotomia argi dago. Sinpletasuna adierazteko kubo bat egin dut, eta horri zatiak kenduz konplexutasuneranzko trantsizioa irudikatu dut. Maketa egiteko orduan Eduardo Chillida eskultorearen formetan oinarritu eta inspiratu naiz.

Nire logela

Nire logela oso atsegina da. Segurtasuna eskaintzen dit bertan nagoenean eta inguruko elementuek bildu egiten naute lasaitasuna emanez eta atsedenaldi sakon eta atseginean murgilaraziz.

Atetik sartzean ikusten den lehenengo gauza terrazara ematen duen atea da, gela infiniturantz hedatzen den sentsazioa emanez. Oso gustuko dut terraza eta bertan aurkitzen diren mahai eta aulkiak, eguraldia ona denean eta zereginik ez dudanean gosaltzeko erabiltzen ditudanak. Kaleko freskotasuna eta natura logelarekin fusionatzen direla dirudi.

Gela estatikoa baina dinamikoa da. Egunean zehar aldatzen da nire beharrei egokituz eta badaude ere gelako zati batzuk nirekin hartu eta noan lekura gainean eramaten ditudanak, surfeko tabla edo gitarra, besteak beste.

Baina gelatik gehien gustuko dudana honen kolore eta testuren kontrasteak dira: kolore ilun eta argiak, linoleoaren gogortasuna, zuraren berotasuna, margoaren gozotasuna, ehunen leuntasuna…

Zer da arkitektura?

Joseba Oteizak eta biok egindako lan honetan arkitektura zer den galderari erantzuteko eta ondoren erantsitako maketan irudikatzeko ahaleginak egin ditugu.

Maketa egiteko garaian alderantzikatutako piramide antzeko forma geometrikoa aukeratu dugu arkitekturaren aurpegi ezberdinak irudikatzeko. Hauetan alde zientifikoa, artistikoa eta sentimenduak bereizi ditugu. Esan beharra dago gure proiektuaren lehenengo aukera piramide bat egitea zela baina piramidearen aldeak puntu zehatz batean amaitzen dira eta, gure ustez, arkitektura hori baino konplexuagoa da. Hori dela eta piramideari buelta eman eta aldeak bereizi dizkiogu. Puntu sinple baterantz gindoazela uste genuen, baina konplexuagoa den zerbaitetara goaz, eta aniztasun hori ulertzean datza arkitektura.

Arkitektura konplexua da, baina ez dugu izaera horren beldurrik izan behar. Arkitekturak, piramideak bezala, aurpegi asko ditu, aspektu teknikoak, artistikoak, bizitza ulertzeko tresna bezala ere ulertu daiteke. Izan ere, arkitekturak sortzen dituen espazioek eragin zuzena izango dute gure bizitzeko, lan egiteko edo besteekin erlazionatzeko moduan.

Azken finean, arkitektura bizitzeko modu bat dela esan dezakegu.